سیروس شاملو

چالشى ناگریز

sirus-shamlu-bahsha — Wed, 09 Jul 2008 14:32:31 GMT

چالشی ناگریز

طبق توافقنامه ای عجولانه و از سر عاقبتنشناسی که سال 1380 در دفتر وثوقاحمدی بين آيدا سرکیسیان ، سيروس شاملو و سياوش شاملو(به وکالت از سوی سامان و ساقی) امضا شد، به توافق رسيدیم آثار و يادگارهای احمد شاملو به عنوان موزه در منزل شاملو قرار گيرد و آیدا سرکیسیان تا زنده است در خانهی صرفا دو میلیارد تومانی ِ شهرک خانه سکونت کند و باقی ورثه همچنان در کاهدانی تا مقام اجتماعی شاعرملی حفظ شود!

سرکیس ِشان اما هفت سال بر اساس سالی سیزده ماه و آن توافقنامهی تِرِ ِکمانچای در همان نشانی موزه ای زندگی فرمود و فرموده و خواهدشان فرمود اما درب آن موزه ی ملی فرو بسته بود و فروبسته باد و فروبستهتر و به هر دروازه هفت ِ قفل آهنجوش گران ..ای آرزو .....و همواره بر روی جماعت ِ شعر دوست و حتا ورثه قانونی بسته ماند و به هیچ زنگ تلفنی هم بَر گوشهی شهلای محبتی شاعرانه و غزلوار سرمهنینداخت ! از آن گذشته روند بدنامسازی ِ صاحب حق و اتهامات رنگارنگ به اینجانب از سوی سرکیس ِشان و هواریون سوسیالیست باسمه ای و طرفداران لغو مالکیت (صرفا از دیگران) و پرسوناژهای نازی پشت پرده و معجون دیگری به نام عسگری که هر دو در آغاز ِ روند ِ سامانگیری ِ لاکپشتوار ِ کارها خود را سرپرستان آثار احمد شاملو تاخت زدند آیندهی کار موزه را البته که کمتر به تردید افکند!!؟ آنان حتا در روزنامهها به تیتر درشت نگاشتند ( فرزندان شاملو از من و آیدا ارث و میراث می خواهند)

اختلاص ، جعل، تطمیع ، زدوبند ، ایجاد ممنوعیت انتشار، سنگاندازی حرفهای در راه بنیاد شاملو، کندی در نشر آثاری چون کتاب کوچه، توافقنامههای عجولانه و غیر قانونی به قصد خموشسازی اعتراضهای احتمالی و گشاده دستیهای موقت برای حفظ صدارت ِ لغزنده ، ایفای نقش قربانی در حملهی فانتاستیک ِ فاشیستهای زنستیز در ملودرامی که در دل ِ مساواتیان ِ باسمهای و فمینیستهای دَر ِمَشکی قند و شاخهنبات آب کند در کارناوال ِ لوس ِ : "- چه نشستهاید مجوسان بر گردهی قاتلان ِ لاکتاب به قلعهی فردیس و افتخار ملی درتاختهاند!"

ابراز نگرانی برای پخش شدن دیگ و بادیه و همزمان خبر کردن برخی اشخاص برای پخشکردن دیگ و بادیه بر اساس امانتداری و قابلمهای که حتما به ناحق رواست چون به صاحب حق خطاست! مبارزه با قانون زیر بیرق دفاع از نظم و قانونمداری!

بحثهای محفلی با شخصیتهای موزهای در غیاب شاعری که زخمش از آن بدر تمام بود و به دلیل همین حضورشان آژیر بالای موزهاش نصب کرده بود! جهل خواننده ، گربه خانه گی ، مارکسیست وطنی ، عروس هزار داماد....!

توافقها و توافقنامههای حتما پُراساس حتما بیرون پرده های کشیده با حضور ِ همهی حضار! دستورات سرپرستانه ی ادبی ِ خانمان بر نیندازی که توانایی مدیریت میراث نوشتاری شاعر را به دست بلهوسانهی چند تخم ِ کُرچ ِ کرجی به تاراج نداده است. و حال نیز تعجبی ندارد که زیر تیغ اتهام همان سیروس شاملو است به بدنام کردن برخی نویسندگان و هنرمندان صرفا به این دلیل ساده که وی سقوط سریع صدارت لغزندهی حضرتشان را پیشگویی فرموده است! یا به این دلیل ساده که برخی واقعیتها مثل گرز ِ هفتمنی به ملاج ِ عوام نافریب ِ مظلومنانما فرورفته است! چرا که من گفته ام شاملو حرفهای بیضایی و گلشیری را غیر قابل فهم میدانست. به همین دلیل ساده و با همین خبر ِ برابر اصل گناهی نابخشوده کردهام و حقم این است که ادارهی فرهنگ و ارشاد ِ سرکیس ِشان برای من مجوز پخش صادر نفرمایند و کتاب نقد آثار شاملو را در استکهلم عقیم فرمایند و مثلا عسگری در حرکتی مذبوحانه زیر سایت من کاربیت منفجر کند یا چیزی از این دست! این هم نوعی عقوبت وبلاگ نویسی در شرایط دموکراسی است! تازه اسم این کار ِ دلسوزانهشان، آگاهی دادن به خلایق ِ هرچه لایق است نه پیشنهاد ِ خفقان و ممنوعیت کلام! این هم حتما نوعی دموکراسیاست که شاملو شبهای مهتابی به گوش حساسی میخوانده است ورنه این ستاره بازی چیزی بدهکار وراث نیست!

( ادامه دارد)

sirus-shamlu-bahsha — Tue, 01 Jul 2008 12:15:31 GMT

همسر شاملو: تاكنون بيش از 30 ميليون به فرزندان شاملو پول داده‌ام

خبرگزاري فارس: همسر احمد شاملو درباره حراج آثار شاملو و تفاهم‌نامه‌اي كه پيشتر با سياوش شاملو منعقد كرده بود، مي‌گويد كه تاكنون بيش از 30 ميليون تومان به فرزندان اين شاعر پرداخته است.

ريتا آتانث سركيسيان (آيدا)، همسر احمد شاملو، در گفت وگو با خبرنگار ادبي فارس، درباره حراج آثار اين شاعر گفت: مسئله به قديم و سال‌ها پيش برمي‌گردد كه تصميم گرفتند وسايل شاملو را به همين صورت به يادگار نگه دارند و قرار بود اين خانه كه براي من است به همين صورت حفظ شود و در عوض پول اسباب و وسايل به پسران شاملو برسد كه دو نفر از آنها حرفي نداشتند و سياوش هم قبول كرد.
وي با بيان اينكه تاكنون مبلغ زيادي پول به سياوش پرداخت كردند، افزود: با وجوداين، كار به اينجاها كشيد. من ليستي از وسايل به ايشان داده بودم و قرار بود وسايل شماره گذاري و ثبت رسمي شود تا در منزل شاملو به يادگار بماند.
سركيسيان ادامه داد: بارها تفاهم‌نامه نوشتيم و بارها هم به او پول دادم. مگر وسايل چقدر برآورد شده است همه آن وسايل 51 ميليون تومان برآورد شده است كه تاكنون بيش از 30 ميليون به آنها پول دادم و گفتم كه هروقت كتاب‌هاي شاملو چاپ شد بقيه پولشان هم مي‌دهم.
همسر احمد شاملو با اشاره اينكه سياوش شاملو هيچ وقت نمي‌گويد كه چه چيزي مي‌خواهد عنوان كرد: اكنون در وضعي هستيم كه آدم نمي‌داند چه كار بايد بكند. از هر طرف رنجه شود ما بايد تاوان بدهيم.
وي ادامه داد:‌ در اين خانه وسايل شاملو را طوري كه هم بتوانم زندگي كنم و هم براي مردم يادگاري بماند، حفظ كردم. مدت‌هاست كه مردم مي‌آيند و با عشق و علاقه وسايل او را مي‌بينند؛ عكس و فيلم مي‌گيرند؛ تا آنجا كه از دستم برآمده اين كار را انجام داده‌ام اما راستش را بخواهيد دستم هم خالي است و هرچه پول داشتم به آنها دادم.
همسر احمد شاملو بيان داشت: چيزي كه روشن است فكر نمي‌كنم نياز به پيگيري داشته باشد. ما توانستيم يادگارهايي از كسي كه براي فرهنگ اين مملكت زحمت كشيده، نگه داريم. شما ببينيد از نيما جز يك خانه چه مانده است؟ از هدايت و دهخدا چه داريم؟
وي اضافه كرد: من در طول 47 سال آرام آرام هر چه بود را جمع كردم و فقط مي‌خواستم كه اينها يادگار بماند. وگرنه نه مي‌توانم اين وسايل را بخورم و نه جايي ببرم. همه اين‌ها هم ليست شده و مشخص است. آن‌ها خوب اين‌ها را مي‌دانند. چون 46 سال با هم زندگي كرديم و مرا خوب مي شناسند. اگر سوء‌نيتي در كار نيست من نمي‌دانم چيست؟
سركيسيان درباره نوع برخورد و رابطه‌اش با سياوش شاملو گفت: ايشان هميشه به حالت طلبكار به اينجا آمده و هرگز يك شب نيامده كه بگويد اينجا آمديم صداي پدرمان را بشنويم، عكس‌ها و فيلم‌هايش را ببينيم و اين حسرت به دل من مانده است. ايشان فقط به صورت يك طلبكار و يك غريبه به من نزديك شده است.
همسر احمد شاملو اذعان كرد: در حضور دكتر لطفي و جاويد به آن‌ها گفتم مي‌توانيد وسايل را ببريد و شما موزه درست كنيد. مسئله من و تو نيست مهم اين است كه وسايل يادگار بماند. اول مي‌خنديد كه مگر مي‌شود خانه را موزه را كرد و من به او مي‌گفتم كه مي‌تواني داخل و خارج از كشور ببيني كه خانه بسياري از مشاهير را موزه كردند. الان خانه شكسپير، بتهوون و بسياري از نويسندگان روس حفظ شده است.
سركيسيان خاطرنشان كرد: بنده يك روز را بدون پيگيري كارهاي شاملو نمي‌گذرانم؛ چون اين را وظيفه خودم مي‌دانم.

آیدا سرکیسیان
انتهاي پيام/

در حال حاضر قابل ذکر است موزه شکسپیر به هزینه ی دختر ش نیست که در اتاق مستعمل اش کنار دوچرخه زنگاربسته اش شب را به روز می آورد. تا بعد چه ها گفته شود.

سیروس شاملو

عوام فریبی به سبک مرسوم

sirus-shamlu-bahsha — Tue, 01 Jul 2008 11:43:13 GMT

حرف‌هايی از سر ناگزيری

مسئله به سال‌ها پيش برمي‌گردد كه تصميم گرفتم آثار شاعر و هر چه را که بويی از آن نازنين در خود داشت، حفظ کنم و خانه‌ام به همان صورت که با شاملو در آن مي‌زيستيم به يادگار بماند برای مردم و دوستارانش. به جاي سهم فرزندان شاملو از ماترک نيز، مبلغ تعيين شده را به آن‌ها بپردازم. اين امر بارها در جلساتی با حضور فرزندان، دوستان، وکلا و ناشران مطرح شد. آقاي سياوش شاملو اين پيشنهاد را پذيرفتند. بنابراين من طی سال ۷۹ تا ۸۴ در چند نوبت مبالغی به ايشان پرداختم و خرداد ۸۰ نيز ليستی کامل و تفکيک شده‌ تهيه کردم که در آن تمام وسايل شخصی شاملو، آثار او، هدايا و آثار هنرمندان که در خانه‌ی ما امانت بود (با ذکر نام هديه دهندگان) به روشنی مشخص شده بود. کپی اين ليست را به جناب سياوش و سيروس شاملو و چند تن از وکلا دادم. متأسفانه جناب سياوش به رغم دريافت مبلغی حتا بيش از سهم ‌خود، در شهريور ۸۳،برای تقسيم ماترک شکايتی عليه من به دادگاه تسليم کردند و عنوان‌های هديه و امانت را از آن ليست حذف کرده، ليستی بدون تفکيک و مشخصه‌ را به عنوان فهرست اموال پدر به دادگاه ارائه دادند.
در اين پنج سال بارها برای من احضاريه و اخطاريه آمد اما من که به فرزندان شاملو گفته بودم هرآنچه مي‌خواهند به يادگار بردارند، در جلسات دادگاه شرکت نکردم و سکوت کردم. تا اين که سال پيش کار به مزايده‌ی اموال شاعر انجاميد. پيش از مزايده‌ (۲۷ آبان ۸۶) در خانه‌ی سياوش، تفاهم‌نامه‌يی امضا کرديم تا خانه‌ـ موزه‌ی بامداد را رسميت بخشيم(صفحه‌ی ۱، صفحه‌ی ۲). همچنين توافق کردم براي پي‌گيری امور تأسيس خانه‌ـ‌ موزه به سياوش وکالت دهم. متأسفانه ايشان حرمت ندانستند و پيش از سال‌روز ميلاد بامداد (در ۱۸آذر) ، در گفتگويی با هفته‌نامه‌ی شهروند امروز (شماره‌ی ۵۹؛ سال دوم) درباره‌ی من مطالبی اهانت‌آميز و شبه برانگيز عنوان کردند .
گفته‌ها و نوشته‌های ايشان و برادرشان، جناب سيروس، در اين هشت سال در جهت خوارداشت شاملو و من و برای تخريب اذهان عمومي بوده است. باعث شرمساری است که ايشان براي ناشران، هنرمندان و محققينی که در زمينه‌ی ادبيات و شعر شاملو آثار تحليلی نگاشته‌اند، ايجاد آزار و مزاحمت کرده‌اند و به شاملو، من و حتی بسياری افراد معتبر و صاحب‌نام توهين‌ مستقيم کرده و تهمت‌ها زده‌اند. اهانت‌هايی که به هيچ‌روی قابل گذشت نيست.
آن اهانت‌ها و توهين‌ها بس نبود، يادگارهای شاعر را نيز به مزايده گذاشتند و امروز در اذهان و اخبار چنان وانمود می‌کنند که انگار من قصد فروش آن يادگارها را داشته‌ام و ايشان به نجات اموال پدرشان برخاسته‌اند و اموال پدر را خريداری کرده‌اند تا از پراکندگی آن جلوگيری شود و پس از آن همه آزار داعيه‌‌دار راه‌اندازی موزه‌ی پدر شده‌اند !

با شرمندگی از بيان ناگزير مطالبی که در شأن ما و او نبوده و نيست. .

آیدا شاملو

------------------------------------------------------------------------------

پاسخ حضرتشان از بارگاه احتمالا منکران دولت موقت شان خواهد آمد

سیروس شاملو

محکومان یک تنه به قاضی می روند !

sirus-shamlu-bahsha — Sun, 08 Jun 2008 09:00:31 GMT

صفحه اصلي ] [ سرويس فرهنگ و ادب - كتاب ] [ عناوين کل اخبار سرويس فرهنگ و ادب - كتاب ] [ عناوين کل اخبار ] [ چاپگر ] [ دريافت فايل متن خبر ] [ دريافت فايل XML ] [ نسخه چاپي ]

چالش بر سر انتشار آثار شاملو به‌پايان مي‌رسد؟
ع. پاشايي: در پي گرفتن تنفيذ سرپرستي قانوني آثاريم

سرويس: فرهنگ و ادب - كتاب
1387/03/19
06-08-2008
10:48:17
8703-06070: كد خبر

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و ادب - كتاب

ع. پاشايي با بيان اين‌كه ما خواستار تنفيذ سرپرستي قانوني آثار احمد شاملو از دادگاه هستيم، از اين تنفيذ سرپرستي به عنوان خواست و وصيت اين شاعر ياد كرد.

از سوي ديگر، سياوش شاملو - فرزند احمد شاملو - به خبرنگار بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفته است: از طرف ع. پاشايي و آيدا سركيسيان؛ سياوش، سيروس، سامان و ساقي - فرزندان احمد شاملو - به موجب اخطاريه‌ي شماره‌ي ‌٨٦١٠٤٣/٢٠ به مجتمع قضايي شهيد بهشتي فراخوانده شده‌اند. موضوع ظاهرا پس از هفت‌ سال از درگذشت شاملو، درباره‌ي وصيت‌نامه‌اي است كه خواهان مدعي وجود آن هستند؛ اما چنين وصيت‌نامه‌اي وجود ندارد. به هرحال، موضوع كمي پيچيده است و هدف در هاله‌اي از ابهام قرار دارد.

اما ع. پاشايي با اشاره به اين‌كه سرپرستي آثار احمد شاملو را برعهده دارد، در گفت‌و‌گو با خبرنگار ايسنا، اظهار كرد: ما (من و آيدا سركيسيان) تنفيذ سرپرستي را از دادگاه تقاضا كرده‌ايم و اين با عنوان فراخواندن فرزندان شاملو به دادگاه نيست. تنفيذ سرپرستي خواست و وصيت شاملو بوده است كه ما سرپرست باشيم و بوديم. حالا كه ديديم خرده‌آقايان ناشر و ديگران به اصطلاح در آن شك و ترديد دارند، اين تنفيذ را از دادگاه خواستيم. محاكمه نيست؛ منتها تمام ناشران و فرزندان شاملو و هركسي كه به هرحال به نوعي با قراردادهاي شاملو در تماس است، برايش الزام‌آور است كه در دادگاه حضور داشته باشد و به برخي از آن‌ها اطلاع داده‌اند. البته همه‌ي ناشراني كه با شاملو قرارداد داشتند، نمي‌آيند؛ بلكه قاضي توصيه كرده است از يك ناشر و دو نفر از فرزندان شاملو در دادگاه حضور يابند و اين محاكمه‌ي كسي نيست؛ بلكه تقاضاي تنفيذ سرپرستي است.

او در ادامه تصريح كرد: اين تنفيذ وقتي تأييد شود، براي فرزندان شاملو و ناشران الزام‌آور است و اين اصلا به معناي محاكمه‌ي فرزندان شاملو نيست.

پاشايي همچنين خاطرنشان كرد: بنا بر نظر شاملو، سرپرستي بر تمام كارها با خانم شاملو (آيدا سركيسيان) و بنده بوده است و ورثه‌ي شاملو اجازه‌ي دخالت در اين امور را ندارند. منتها مي‌بايست اين كارها را قانوني كنيم؛ اما تا حالا سكوت كرده‌ايم و چون ديديم دخالت مي‌كنند و برخي ناشران هم با آن‌ها همكاري مي‌كنند، كه يا واقعا نمي‌دانند تكليف‌شان چيست يا دليل ديگر، از دادگاه خواسته‌ايم مسأله را روشن كند.

او در ادامه متذكر شد: مسأله‌ وصيت‌نامه نيست؛ در تمام قراردادهاي ناشران نوشته شده است كليه‌ي آثار را ما سرپرستي كنيم. كليه‌ي ناشران قرارداد دارند و در قرادادشان يك ماده‌ي مهم همين است. كافي است به قرارداد نشر چشمه و انتشارات نگاه نگاهي بياندازيم، كه البته انتشارات نگاه آن را از ناشر ديگري خريداري كرده است. درواقع، مسأله‌ي وصيت‌نامه نيست و اين خودش مفهوم وصيت دارد و سرپرستي است. سرپرستي به آن معنا كه ملك بالا را به اين آقا بدهيم و ملك پايين را به آن خانم، نيست؛ سرپرستي در قراردادهايي كه چه من به عنوان وكيل شاملو امضا كرده‌ام و چه خود شاملو امضا كرده است، دو نفر مادام‌العمر به عنوان سرپرست معرفي شده‌اند؛ بنابراين نوعي وصيت است؛ حالا اعم از اين‌كه وصيت‌نامه‌اي تنظيم شده باشد يا نه. همان‌طور شاملو ثلث درآمد حاصل از كتاب‌ها را در همين قراردادها به خانم شاملو داده كه قاضي هم‌اكنون آن را به رسميت شناخته و الآن يك‌سوم درآمد حاصل از كتاب‌ها به خانم شاملو مي‌رسد.

او يادآور شد: ما به خاطر اعتراض‌ها و تخلف‌ها، به اين كارها مجبور شديم؛ وگرنه ما سرپرستيم و همه‌ي ناشران مكلف‌اند ما را مراعات كنند؛ چون در قرارداد آن‌ها هست و هر ماده‌اي از اين قرارداد نقض شود، كل قرارداد نقض مي‌شود. البته يك ناشر بيش‌تر نيست كه اين اداها را درمي‌آورد، كه آن‌هم با بچه‌ها همكاري مي‌كند و حرف‌هاي اين‌ها را مي‌زند.

پاشايي افزود: وصيت‌نامه‌ به معناي متعارفش نيست و اين مسأله مهم‌تر از وصيت‌نامه است. شاملو در قرادادهايش از سال ‌١٣٦٨ تا زمان مرگ، هرچه نوشته، گفته اين دو نفر (من و خانم شاملو) سرپرست دائمي كليه‌ي آثار او هستند و حق دارند اين‌ كارها را سرپرستي كنند. ما از قاضي خواسته‌ايم اين مفاد قرارداد را رسيدگي ‌كند.

اين مترجم و پژوهشگر در ادامه تأكيد كرد: در همه‌ي قراردادها هميشه دو ماده هست؛ يك ماده از اين قراردادها مي‌گويد خانم شاملو ثلث درآمد حاصل از فروش آثار شاملو را ارث مي‌برد و قاضي اين را پذيرفته و از زماني كه انحصار ورثه شده، هر اثري كه از شاملو چاپ شده، ابتدا ثلث درآمد آن به خانم شاملو تعلق مي‌گيرد و بعد مابقي بين ورثه تقسيم مي‌شود. ماده‌ي دوم اين قراردادها، سرپرستي است كه حقوق‌دان‌ها به اين وصيت، عهدي مي‌گويند. البته وصيت يك مفهوم بازاري دارد كه اين ملك مال آن و فلان ملك مال ديگري باشد، كه شاملو چنين چيزي ندارد؛ چون ملك و مال و منالي نداشته؛ فقط كتاب‌هايش بوده است. البته براي سرپرستي آثارش ما پولي را نه از ناشر و نه از ورثه نمي‌گيريم و درواقع اين كار براي ما ارزش مالي ندارد؛ اما مسؤوليم كه آثار او را به بهترين شكل تنظيم و ارائه كنيم.

پاشايي همچنين خاطرنشان كرد: ما تنفيذ سرپرستي آثار شاملو را از قانون مي‌خواهيم كه البته خواست شاملوست. از ابتدا هم هيچ لازم نبود به قانون مراجعه كنيم؛ اما به علت تعبيرات غلطي كه برخي آقايان به كار مي‌بردند، مجبور شديم به قاضي مراجعه كنيم تا او نظر دهد. اگر قاضي بگويد نه، شما سرپرست آثار شاملو نيستيد، ما خداحافظي مي‌كنيم و از شاملو هم معذرت‌ مي‌خواهيم.

انتهاي پيام

كد خبر: 8703-06070

به مدعی نوع سوم

sirus-shamlu-bahsha — Sun, 27 Apr 2008 16:09:31 GMT

از شیفتهگی اغراقآمیز شما هم مفتخرم هم برایم اسباب تاسف است. متاسفم چون شما همهی حقیقت را ندیدهاید و با آن زند گی نکرده اید و صرفا در ابرهای وهم و واژه قدم بر میدارید و تصور می کنید آدم یک تنه میتواند در مقابل این همه اوباش ادبی و بیادبی شمشیر بگرداند و همه مگسها را به یک عربده از دور ِ نان ِخامه ای ی بامداد پَر دهد.

نکند متصورید در این مملکت قطرهای قانون و حق و حقوق تقسیم می شود و قضات فکور نشستهاند بدون نظر کردن به سرنخ اسکناس به ناله های مدعی گوش کنند؟ در مورد سرنوشت تلخ کتاب کوچه و آثار دیگر شاعر با شما همعقیده ام و موشکافی شما را در زدو بندها تایید می کنم. بله این صحیح است که در کار . قانونی جلوه دادن دزدی ها سعی و کوشش چندین ساله به خرج داده شده و همه چیز را به مدد جراید و رسانه های فروخته شده منعکوس جلوه داده اند .مرا هم واقعا در قضاوتها عصبی و تندخو کرده اند که مجبور شدم بجای اعتراض به این مگس ها به خرد و خمیر کردن نان خامه ای بامداد دست بزنم. این کار واقعا به نفع سارقین تمام شد ولی کلاه را شما در این بی قضاوتی قاضی کنید و روشن بفرمایید چه باید کرد. آیا باید همه ی حرفها را زد !

شما هم باید اعتراف کنید این حقیقت ها نوعی یاسین به گوش طرفداران غزل نیست!

یک توضیح

sirus-shamlu-bahsha — Mon, 31 Mar 2008 15:29:31 GMT

در موتور جستجو وبلاگی یافتم که در آن از اینجانب نام برده شده است :

http://shamlo-shamlo.blogfa.com/

با کلیه مطالب و نظرهای این وبلاگ مخالف نیستم اما چون بی دلیل از من نامی برده شده و مرا به کم کاری در مورد آثار احمد شاملو متهم کرده است در آینده به این
مطالب پاسخ خواهم داد.

مطلب روز

sirus-shamlu-bahsha — Fri, 15 Feb 2008 10:51:31 GMT

تغییر و تبدیل ِ برخی مفاهیم

متوقف ماندن کتاب کوچه گذشته از سهلانگاری احتمالی ِ برخی مراجع ِ مقلد در ستاد ِ شاعرانه و تملک ِ کورکورانهای که به هرحال در جامعه بطور اغراق آمیزی نهاد گرفته است دلایل محکم تری دارد.

تاخیر ِ عمرانه ی انتشار این اثر توسط خود شاعر پیشینی و باعث رنج سترگی بود که درپایان این راه ِ سخت کاهنده ، به گور ِِ تاریک بُرد. او هرچند چو اسفندیار بر برخی واقعیتها چشم فروبسته بود اما این تملک کورکورانه ی معاصر را که از ظلمت درون ِ مقلدانش حکایت داشت به چشم می دید و سخت نگران سرنوشت آثارش بود اما برای رفع این مشکل چاره ای نداشت. ریش و قیچی را دست آرایشگر خودفریب داده بود و متوقع شینیون و مدل ِ گیسوی آلاگارسون نبود. به لسان روشن ِ کوچه ( مار را در آستین خویش اسکان داده بود ) یا چیزی در این حدود.

در زمان حیات شاعر، مشکل اصلی بایگانی و پارکینگ ِ چندین ساله ی کتاب کوچه در انبار وزارت ارشاد بود و حال که نوع کالاهای انبارداری تغییر کرده و بیشتر ترجیح میدهند کتاب های بازمانده گان شاعر را بی دلیل انبار کنند چه دلیلی مگر تملک کورکورانه ی مقلدان شاملو میتواند تاخیرانتشار کتاب کوچه را توجیه کند؟

نمیتوان اتهاماتی را که ناشر و مولفان خردسال ِ کنونی ِ کتاب کوچه ردو بدل میکنند را خالی از واقعیت قلمداد کرد.

نشر مازیار معتقد است همکار سابق شاملو در تکمیل مجلدات پیآمد، به کتاب کوچه آب بسته و آن را با اغلاط و اشتباهات فراوانی حجیم کرده است و ادامه چاپ کتاب بدون همکاری متخصصان دیگری که انحرافات چند جوان ِ کم سن و سال اما علاقه مند را اصلاح کند میسر نیست. از سوی دیگر ناشر متهم شده است که کم کم با دست بردن به اثر ِ آماده ی چاپ به مولف تبدیل شده است. بهر حال این ره به ترکستان است و خواننده ی منتظر را قانع نخواهد کرد.

من معتقدم بعد از مرگ شاملو برخی واژه ها از بستر کلاسیک معانی خود خارج شده و بطور غریبی به عکس خویش تبدیل شده و به همین دلیل است که کتاب کوچه و مجموعه های دیگر ِ واژگانی به بحران می خورند. برای به چراغ افکندن این تغییر ِِ مفهوم ِ واژه ها برخی مثال ها ضروری ست:

تغیییر و تبدیل واژه ی ( مسئولیت ) به (مسمومیت)

سرپرستی به زرپرستی

دفتر به بنگاه

نظارت به فضاحت

فرهنگ به خرچنگ

موزه به حوزه

نوپایی به دمپایی

مولف به محرٌف

من ِ بیطرف به اوی ِ ناخلف

و در چنین شرایطی نباید توقع داشت کتاب کوچه به کتاب ِ کو؟ و چگونه تبدیل نشود.

لبل

sirus-shamlu-bahsha — Mon, 04 Feb 2008 17:56:31 GMT

مقاله جدید

sirus-shamlu-bahsha — Sat, 06 Oct 2007 11:28:17 GMT

منتظر مقاله جدید باشید زیر عنوان ِ :

داستان بزن بزن های کتاب کوچه دلبخواه

اطلاع :

sirus-shamlu-bahsha — Thu, 05 Apr 2007 01:14:31 GMT

مخاطب ممکن!

با پوزش از شما این وبلاگ بخاطر فشرده‌گی کار ِ تحقیق بر روی اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی تا مهر ماه به روز نخواهد شد. برای حصول اطلاع از مقاله‌های جدید وبلاگ‌های زیر همچنان فعال خواهند بود:

وبلاگ مولانا جلال‌الدین بلخی

وبلاگ سیروس شاملو