| چهارشنبه 3 خرداد1385 ساعت: 9:16 |
توسط:علی
| |||
| با اینهمه من فکر میکنم که نگاه شما به شاملو پیش از آنکه منتقدانه باشد خشمگینانه است . اتفاقات تاریخی همیشه در قضاوتهای ما ذیمدخلند . | ||||
| وب سايت | ||||
| پیش بینی ِ روشن | ||||
علی آقای عزیز:
منظور شما از « با اینهمه » چیست؟
یعنی با وجود این که من بر حالتهای مراد و مریدی و خاکساری و قوم و قبیلهای که گریبان ارزشهای درونی شعر ملی را رها نمیکند مُهر باطل نهادهام؟ و با وجود این که زیگوراتهای قدرت و تحکم و سرکوب را در بازشناخت ساختارهای واژهگانی، چوبلای چرخ میدانم؟ مراد شما از بکار بردن «باوجود این» چیست. آیا با وجود اینهمه تشریح این معضل اجتماعی باز هم زندهباد معضل اجتماعی!
عزیزم برای چه نقد را در تقابل و تضاد با خشمگین بودن قراردادهاید؟
این درست شبیه آن است که چکیدهگی را در مقابل ماست قرار دهید درحالیکه ماست چکیده خود نوعی ماست است! تنها ماست کاسهای نداریم به همین دلیل هم تنها نقد چاپلوس و تمجید کننده وبه به گو و پامنبری نداریم
کتاب حدسی بر حدیث بیقراری با نگاهی آزاد و سازشناپذیر معیارهای نقد محافظه کارانه را در کشور استثمارزدهی ما تحت تأثیر قرار خواهد داد. این کار آرام و لاک دشت وار و بطئ صورت می گیرد. هیچکس از کم و کیف تأثیر آن مطلع نیست اما اگر حقیقتی در این کار باشد حتما باگذشتن از موانع و مشکلات ِ و دیوار تحجری که مشتی جاقوکش در البسه ی دفاع از ناموس ادبی دور و بر شاعر برپا کرده اند ، تأثیر خود را بجای خواهد گذاشت.
بالاخره روزی آدم می تواند به استثمار احساسات خود پایان دهد و ببیند آنچه بر آفتاب است و بگوید آنچه از دل برآید. خوشبختانه عصر نقد و قلم پراکنی ِ لفت و لعابی ومصلحت آمیز و کارچاق کن در ایران به پایان کم آبروی خویش نزدیک می شود.
