چند روز پیش از برنده شدن سیاوش شاملو در مزایده ی اموال شاعر معاصر احمد شاملو و انتقال آن به تهران برای تشکیل موزه موی دماغی به نام عسگرپاشا که گاه و بیگاه وقتی بوی برنامه ریزی و به نظم در آمدن چیزی اطراف نام شاعر به مشام میرسد، چوب لای چرخ میشود و با وجود اینکه دادگاه ، سرپرستی ادبی ِ این حشره ی بی ادبی را منتفی دانسته است مثل انگور لهیده ی عسگری می دود وسط ترشی ِهفته بیجار- در مصاحبه ای اعلام نمودند استاد مددی از سردیس احمد شاملو چند قالب دیگر زده است!
گاف عسگری در آن است که قبل از پی بردن ِ آقای سیاوش شاملو به تقلبی بودن سردیس احمد شاملو این موضوع را به اطلاع عمومی رسانده اند تا باصطلاح گربه را دم حجله نفله کنند ای کاش ایشان قبل از پی بردن خریدار مزایده و پرداخت چهل میلیون تومان به خانم سرکیسیان اعلام می فرمودند که لودویک وان بتهون هم چند کپی از آثارش را به شکل دیسک فشرده ی آقاسی و داوود مقامی همچون استاد مددی سازنده ی سردیس کپی برابر اصل زده است و بدین شکل آقای سیاوش شاملو از اموال بنجل و تقلبی که به قیمت گزاف و رنجه شدن از هیاهوی شعردوستان ِ لامرووت! قسمت اش شده بود انگشت به دهان نمی ماند. و این گونه در بستر از رنج سرطان نمی نالید.
از تغییر سردیس برنزی شاملو که هنگام تحویل به سردیس برنجی تبدیل شده است فعلا بگذریم این را نوشتم که عسگری همه را چون حضرتش روستازاده ای نشناسد که آلیاژها را از هم تشخیص نمی دهند!
